Maandag 23 0ktober

Alles gaat zijn gewone gang. De toestand blijft hetzelfde. Blijf thuis om te wassen. Met het oog op het licht maken we plan naar de film te gaan. We hebben ’s avonds pech. Peter zou plaatsen bewaren maar die waren reeds bezet. Lies, Wies en ik bemachtigen toch nog een plaatse. De anderen gaan naar huis terug. Eddy moet ’s nachts dienst doen. De film is vroeg afgelopen. Vader is in Ossendrecht geweest. We kunnen nog niet thuis komen. Ook nog niets van moeder, Corrie en Bernard gehoord.

Wat gebeurde er 23 oktober 1944?

Na de bevrijding van Essen, trekken de Canadezen in de richting van de Wouwse plantage, zij stuiten op hevige tegenstand van de Duitsers die zich hebben ingegraven in het bosgebied. De Canadezen leiden verliezen in zowel mankracht als voertuigen en komen moeizaam vooruit. Ook bij de Kreekrakdam wordt nog steeds weinig terrein gewonnen.

Zondag 22 oktober

Heel rustige dag. ‘s Nachts is er wel veel geschoten. Wel hoor je goede berichten van de oorlog. Maar het gaat niet vlug genoeg naar onze zin. Vriend van Piet Overbeeke en Tante Sjo op bezoek gehad. We gaan nog een eindje wandelen. Bij onze terugtocht praten we nog wat met Peter en Eddy Rams.

Beeld: Omroep Brabant

Wat gebeurde er op 22 oktober 1944?

De goede berichten kwamen met name ten oosten van Ossendrecht. Daar overschreden tanks de Nederlandse grens bij Essen. Er werd de hele dag zwaar gevochten in de grensstreek bij Zundert, de plaats waar Marie vele jaren later zou gaan wonen. Daar probeerden de Duitsers de geallieerden tegen te houden en Wuustwezel te heroveren. De weg tussen Breda en Antwerpen was belangrijk en Zundert lag halverwege. De ‘Timberwolves’: de Amerikaanse 104e infanteriedivisie arriveerde ten zuiden van Wuustwezel en zullen de taak overnemen van de geallieerde troepen, zodat deze verder kunnen worden ingezet in de slag om de Schelde.  

zaterdag 21 oktober

Ik ga weer naar van Gijn, werken. Geen bijzonderheden vandaag. Tante Jaan en Oome Kees zijn hier gekomen. Moesten uit de polder weg. Vader is nu bij Machielse. Kees bij Jacobs. Christ en Hendrik zijn nog bij Vermaire, kunnen nog niet naar huis om de kleren of om moeder. Peter komt op bezoek ’s avonds, brengt nog een Canadees mee.

Illustratie: Johan van Trijp

Tante Jaan en Oome Kees kwamen uit Volckerdorp (achttienhuizen), het was een zus van de moeder van Marie (Jaan Schipper). Machielse woonde op de Dameshoeve, daar was ook een schuur waar de schapen konden staan. Dat is vermoedelijk de reden dat vader bij Machielse verblijft. Beide locaties liggen dichtbij de boerderij van Almekinders.

vrijdag 20 oktober

Ik ga naar van Gijn. Maar moet eerst voor Mevrouw Scholten een koperen bord afschuren dat tijdens de oorlogsjaren in de grond heeft gezeten. Ik doe het eerste werk voor de Canadezen. Kousen stoppen, strijken en de jas van de Kapitein maken. Nog niets van moeder en Corrie en Bernard gehoord.

Wat gebeurde er op 20 oktober 1944?

In Woensdrecht is de toestand nog steeds kritiek. Volgens radio Oranje wordt er steeds terrein gewonnen en verloren. In Washington is men nog hoopvol dat de oorlog nog in 1944 kan worden beëindigd.

Koper inleveren… of niet.

Er was een groot tekort aan grondstoffen, met name de grondstoffen om oorlogstuig mee te maken. Op 18 juni 1941 kwam er een oproep tot het verplicht inleveren van koper, lood, tin, nikkel en messing. Zilveren en koperen munten moesten ook worden ingeleverd, mensen kregen daar zinken munten voor terug. Voor de guldens en Rijksdaalders kreeg men papiergeld. Zodoende verdwenen er vele koperen voorwerpen zoals pendules, haardstellen, paraplubakken, schalen maar ook koperen gewichten en zelfs kerkklokken. Mevrouw Scholten had schijnbaar weinig zin om haar bezittingen om te laten omsmelten tot kogels, net als vele andere Nederlanders verstopte zij het koper voor de Duitsers.

Donderdag 19 oktober

Ik ga bij Mevrouw van Gijn werken. Ik moet daar goed verstellen. Want de kamers zitten vol Canadezen. Fons Kil vermoord door de Duitsers. Saar gesproken. Zij weten ook niet waar Bernard is. ’s Avonds gaan we weer naar de film maar beneden is er geen plaats meer, we komen boven terecht. WE komen tussen de Canadezen terecht. We kunnen er niets van verstaan, dat is erg vervelend. Nog niets van Moeder en Corrie gehoord.

Fons Kil werd vermoord

Fons Kil (43) was de man van Sara Elizabeth Overbeeke, het nichtje van Bernard, de verloofde van Marie. Het stel woonde in Woensdrecht. In de Steenstraat, nabij het Hoge Huis in Woensdrecht zijn Fons en zijn neef Antonius Dons op 16 oktober 1944 tijdens de gevechten bij een Duitse tegenaanval uit hun schuilkelder gehaald. De Duitsers verweten hen dat ze met de Canadezen hadden gesproken. De volgende ochtend werden de twee gefusilleerde vlakbij de ingang van de schuilkelder dood aangetroffen.

Illustratie: Johan van Trijp

Mevrouw van Gijn

Mevrouw van Gijn is de vrouw van de directeur van de waterleiding. (vermoedelijk het Pomp station van Zuid-beveland nabij de Doktersstraat in Ossendrecht). Het is niet zeker of de familie een ambtswoning nabij het bedrijf had, of dat zij in Ossendrecht woonden.

Woensdag 18 oktober

Het werk ’s morgens gedaan. We zijn vroeg klaar ’s middags. Dan gaan we samen naar het kerkhof met bloemen voor de Canadezen. Er liggen er 46 begraven. En dan gaan we naar Jan Zandee die is gewond geweest. Eerste Canadees op bezoek gehad: Peter Felicity

Wat gebeurde er 18 oktober 1944

Volgens radio Oranje wordt er bij Woensdrecht weer hevig gevochten. Zowel in de lucht als op de grond worden er aanvallen uitgevoerd. Het resulteert echter niet in verandering van posities.

Canadian war cemetery

De Canadese soldaten die zijn gesneuveld in de slag van Woensdrecht kregen een zo waardig mogelijke begrafenis in de buurt van Ossendrecht. (mocht iemand precies weten waar deze begraafplaats was dan kunt u reageren onderaan dit blog)

Na de oorlog waren er veel van dit soort kerkhoven verspreid door heel de regio. Deze graven zijn later samengebracht in de Canadian war cemetery in Bergen op Zoom. Ook de strijdkrachten van ‘The Black Watch’ die op 13 oktober sneuvelden tijdens de strijd om de spoorweg en daarbij ook de bevrijding van de familie Almekinders liggen hier begraven.

Dinsdag 17 oktober

Er wordt eerst gewassen voor mevrouw, we doen al het werk samen. Het is wel erg gezellig. Boven gaat alles goed. Met het oog op het licht gaan we met z’n allen naar de eerste Engelse film.

Wat gebeurde er 18 oktober 1944?

Nog altijd wordt er hevig gevochten in het gebied rond Woensdrecht. Volgens radio Oranje is Woensdrecht grotendeels in Canadese handen, maar rond het dorp woedt nog een zware strijd. Strijd om wat over is gebleven van Woensdrecht. Een strijd om de puinhopen. Straatgevechten in het westen van het dorp maken wat kapot is, nog verder stuk.

Naar de film

Al in de eerste wereldoorlog werden door Canadese legers regelmatig shows georganiseerd aan de frontlinie ter recreatie van de soldaten. Dit gebeurde ook in de tweede wereldoorlog. Ook Cinema had hierin een belangrijke rol. Dit maakte dat Marie en Lies samen met de Canadese soldaten die waren afgelost, naar een Engelse film konden kijken.

de vlucht van Oktober 1944

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag